ABC szerokopasmowych sieci swiatlowdowych
wstecz
Wstęp do sieci szerokopasmowych » Topologie fizyczne sieci
Stopien trudnosci

Topologia to sposób połączenia komputerów i urządzeń w sieć. Jest to zbiór węzłów i łącz między nimi. Wybór odpowiedniej topologii sieci to jedno z pierwszych i najważniejszych zagadnień podczas projektowania sieci. Koszt sieci w bardzo dużym stopniu zależy właśnie od wyboru topologii, która z kolei determinuje:

  • liczbę aktywnych i pasywnych urządzeń,
  • odległość między węzłami sieci.

Rodzaje topologii fizycznych

Magistrala/szyna

(ang. Bus) – wszystkie elementy sieci podłączone są do pojedynczej magistrali (najczęściej kabel koncentryczny 10Base-2 o maksymalnym zasięgu 185 m lub 10Base-5 do 500 m). Na obu końcach magistrali montuje się terminatory, czyli specjalne oporniki które symulują nieskończenie długi kabel eliminując tym samym odbicia sygnału, które mogłyby zakłócić transmisję do stacji końcowych.
Sieć zbudowana w oparciu o topologię magistrali umożliwia tylko jedną transmisję o przepustowości 10 Mb/s w danym momencie. Sygnał nadany przez jedną ze stacji jest odbierany przez wszystkie, jednak interpretowany jest tylko przez stację o adresie docelowym. Bardzo łatwe jest jednak przechwycenie danych w takiej sieci.

Pierścień

(ang. Ring) – poszczególne elementy są połączone pomiędzy sobą odcinkami kabla tworząc zamknięty pierścień. Uszkodzenie jednej stacji umożliwia dalszą transmisje. Jest to ekonomiczne rozwiązanie zapewniające protekcję, często stosowane w segmencie sieci MAN.
Szczególnym przypadkiem jest podwójny pierścień (lub nawet poczwórny),  gdzie poszczególne elementy są połączone pomiędzy sobą odcinkami tworząc dwa zamknięte pierścienie zapewniając optymalną protekcję. W pierścień mogą być zarówno podłączane komputery jak i urządzenia sieciowe (co się częściej zdarza). Jest to struktura bardzo popularna w segmencie sieci MAN.

Gwiazda

(ang. Star) – stacje (terminale) podłączone są do jednego, wspólnego punktu centralnego, w którym znajduje się koncentrator (hub) lub przełącznik (switch).
Podstawową zaletą, która wyróżnia ten typ połączenia, spośród dwóch powyższych topologii, jest to, że jeśli uszkodzeniu ulegnie dowolna ilość stacji końcowych (za wyłączeniem centrali), cała sieć nadal funkcjonuje!

Gwiazda rozszerzona

Posiada punkt centralny (podobnie do topologii gwiazdy) i punkty poboczne, które z kolei są punktami centralnymi dla kolejnych segmentów sieci.
Punktem centralnym powinno być urządzenie o najlepszych parametrach, ponieważ będzie przetwarzało największą ilość danych.

Drzewo

Budową przypomina topologię gwiazdy rozszerzonej. Jest kombinacją topologii gwiazdy i magistrali. Patrząc od strony urządzenia centralnego, urządzenia końcowe są urządzeniemi centralnymi dla kolejnych rozgałęzień. Taki rodzaj połączenia sieci często jest stosowany w przypadku bardziej rozbudowanych sieci lokalnych, gdzie sieć, obejmuje większą liczbę stacji końcowych niż pozwala na to topologia gwiazdy. Jest jedną z najczęściej stosowanych topologii w sieciach LAN.

Siatka/Struktura kratowa

(ang. Mesh) – oprócz koniecznych połączeń, sieć zawiera połączenia nadmiarowe, co w najwyższym stopniu zabezpiecza przed przerwami w dostępie do sieci. Rozwiązanie często stosowane w sieciach, w których jest wymagana wysoka bezawaryjność – czyli w sieciach szkieletowych, bądź też w centrach biznesowych. Jest to struktura bardzo popularna w segmencie sieci WAN.
Szczególnym przykładem struktury oczkowej jest siatka – czyli połączenie węzłów każdy z każdym.